Huurverhoging en zorgsituaties: Wat betekent dit voor chronisch zieken en gehandicapten?

Wonen is een fundamentele levensbehoefte, maar voor mensen met chronische ziekten of beperkingen kan de huurverhoging een extra financiële last worden. In Nederland is er een specifieke regelgeving voor huurverhogen die rekening houdt met zorgsituaties in huishoudens. Deze artikkel legt het beleid van de inkomensafhankelijke huurverhoging uit, de voorwaarden voor vrijstelling of vermindering van deze verhoging, en welke stappen je kunt ondernemen als je in aanmerking komt voor deze uitzondering.

Inkomensafhankelijke huurverhoging: wat is dat?

In Nederland zijn er regels die bepalen hoe ver huurders in sociale huurwoningen hun huur mogen verhogen. Deze verhogingen zijn afhankelijk van het inkomen van het huishouden. De inkomensafhankelijke huurverhoging is een extra verhoging die bovenop de standaard huurverhoging komt. Deze verhoging is bedoeld om verhuizen te stimuleren, maar voor huishoudens met chronische ziekten of beperkingen is verhuizen vaak niet mogelijk. Daarom zijn er uitzonderingsregelingen voor deze groepen.

Volgens de Circulaire huurprijsbeleid januari 2025 tot en met 30 juni 2026 gelden de volgende regels voor inkomensafhankelijke huurverhogen:

Voor huishoudens met 1 persoon geldt:
- Bij een lager (midden) inkomen (€59.504 of minder) is er geen extra huurverhoging.
- Bij een hoger middeninkomen (€59.504 – €70.149) mag er een extra huurverhoging van €50 zijn.
- Bij een hoog inkomen (€70.149 of meer) mag er een extra huurverhoging van €100 zijn.
Voor huishoudens met 2 of meer personen geldt:
- Bij een lager (midden) inkomen (€68.858 of minder) is er geen extra huurverhoging.
- Bij een hoger middeninkomen (€68.858 – €93.531) mag er een extra huurverhoging van €50 zijn.
- Bij een hoog inkomen (€93.531 of meer) mag er een extra huurverhoging van €100 zijn.

Inkomen wordt berekend over het gezamenlijke inkomen van 2 jaar terug. Dus voor 2026 wordt het inkomen van 2024 gebruikt.

Let op: bij meerpersoonshuishoudens tellen inwonende kinderen onder de 23 jaar, alleen het inkomen boven €26.819 mee. Er wordt een aftrek gemaakt van €26.819, maar het uitkomstbedrag mag niet lager zijn dan €0.

Voorwaarden voor vrijstelling of vermindering van inkomensafhankelijke huurverhoging

Als je of iemand in je huishouden een chronische ziekte of beperking heeft, kun je in aanmerking komen voor vrijstelling of vermindering van deze extra huurverhoging. De regels zijn gesteld in de wet over huurprijsbeleid en worden verder uitgewerkt in diverse regelgevingen en praktijkrichtlijnen.

De volgende voorwaarden zijn toegestaan voor vrijstelling:

Verpleging of verzorging thuis:
Iemand in het huishouden ontvangt minimaal 10 uur per week verpleging of verzorging. Dit moet worden vastgelegd in een zorgplan door een wijkverpleegkundige en geldig zijn voor minstens één jaar.
Indicatie voor verblijf in een instelling:
Iemand heeft een zorgindicatie voor verblijf in een verpleeghuis of verzorgingshuis, maar woont op dit moment nog thuis.
ADL-indicatie:
Iemand heeft hulp nodig bij Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen (ADL), zoals eten, wassen of toiletgangen. Dit moet duidelijk worden vastgelegd in een zorgplan.
Bewijs van mantelzorg:
Iemand in het huishouden heeft een mantelzorgcompliment of blijk van waardering voor mantelzorg van de gemeente. Dit duidt op het leveren van mantelzorg binnen het huishouden.
Woningaangepast aan de beperking:
De woning is aangepast aan de beperking of handicap van iemand in het huishouden. Dit moet duidelijk worden bewezen via een beschikking onder Wmo of Wvg.
Blindheid:
Iemand in het huishouden is blind, wat wordt gedefinieerd als een zichtbaar vermogen van minder dan 5%. Dit moet kunnen worden bewezen via een verklaring van een huisarts of oogarts.

Beperkingen bij kanker: een voorbeeld van chronische ziekte

Kanker is een ziekte die vaak langdurig is en zorgbehoeften met zich meebrengt. Als je of iemand in je huishouden kanker heeft, kan je in aanmerking komen voor vrijstelling van de inkomensafhankelijke huurverhoging, mits je aan de genoemde voorwaarden voldoet. Dit betekent bijvoorbeeld:

Als de zorgbehoevende minimaal 10 uur per week verpleging of verzorging nodig heeft, en dit is vastgelegd in een zorgplan, dan mag er geen inkomensafhankelijke huurverhoging worden toegewezen.
Als de woning is aangepast aan de ziekte (bijvoorbeeld met hulp bij bewegen, traplift of andere aanpassingen), en dit kan worden bewezen via een Wmo-beschikking, dan is er vrijstelling mogelijk.

Het initiatief om bezwaar te maken ligt bij de huurder. Dus als je denkt dat je in aanmerking komt voor deze uitzondering, maar de verhuurder toch een extra huurverhoging wil toepassen, moet je actief bezwaar maken.

Hoe maak je bezwaar tegen de inkomensafhankelijke huurverhoging?

Als je denkt dat je in aanmerking komt voor vrijstelling of vermindering, kun je bezwaar maken tegen de inkomensafhankelijke huurverhoging. Dit doe je via een bezwaarschrift, waarin je het volgende duidelijk uitlegt:

Welke voorwaarde(s) van toepassing zijn (bijvoorbeeld verpleging thuis, woningaangepast).
Bewijsstukken die dit ondersteunen (zoals zorgplan, Wmo-beschikking, mantelzorgcompliment).
Het verzoek om vrijstelling of vermindering van de extra huurverhoging.

De verhuurder is verplicht om dit bezwaar te beoordelen. Als de verhuurder de uitzonderingsregeling niet toepast, is het mogelijk om het bezwaar bij de huurovereenkomstcommissie in te dienen of het dossier aan de woonbond voor te leggen.

Maximale huurverhogingen: standaard versus inkomensafhankelijk

De standaard huurverhoging is een verhoging die geldt voor alle huurders, ongeacht hun inkomen. Deze verhoging is jaarlijks vastgesteld en kan niet vanwege zorgsituaties worden afgewezen. De standaard verhoging geldt als volgt:

2026: 4,1%
2025: 5,0%
2024: 5,8%
2023: 3,1%
2022: 2,3%
2021: 0,0%
2020: 4,1%

Tegen de standaard huurverhoging kun je geen bezwaar maken op grond van zorgsituaties in het huishouden. Wel kun je bezwaar maken op grond van andere redenen, zoals gebrekkig onderhoud of niet-aanpassing aan wettelijke eisen.

Praktische stappen voor huurders in zorgsituaties

Controleer of je in aanmerking komt voor vrijstelling:
- Zorg dat je de voorwaarden kent (verpleging thuis, mantelzorg, woningaangepast, ADL-indicatie).
- Zorg dat je de benodigde documenten hebt (zoals zorgplan, mantelzorgcompliment, Wmo-beschikking).
Vraag het bezwaarschrift aan de verhuurder:
- Veel verhuurders hebben standaard formulieren voor bezwaar tegen de huurverhoging.
- Vul het formulier in en voeg het benodigde bewijsmateriaal toe.
Stuur het bezwaarschrift in op tijd:
- Het bezwaar moet binnen 1 maand na ontvangst van de huurverhogingsaankondiging worden ingediend.
- Hou rekening met eventuele verwerkingstermijnen en stel je voorbereid.
Volg het proces:
- De verhuurder beoordeelt het bezwaar.
- Mocht het bezwaar worden afgewezen, dan kun je dit aan de woonbond of huurovereenkomstcommissie voorleggen.
Blijf in contact:
- Hou contact met je verhuurder en mantelzorgers om zorg te blijven en eventuele veranderingen in de zorgsituatie door te geven.

Conclusie

Voor huurders met chronische ziekten of beperkingen bestaan er regelgevingen die extra huurverhogen kunnen uitsluiten of verminderen. Deze uitzonderingsregeling is bedoeld om te verhinderen dat mensen in zorgsituaties worden belast door een extra huurverhoging, terwijl verhuizen vaak niet mogelijk is. Het is van groot belang dat huurders bewust zijn van hun rechten en weten hoe ze bezwaar kunnen maken. Het proces vereist zorgvuldig voorbereiding en het verzamelen van bewijsmateriaal. Met de juiste documentatie en timing is het mogelijk om een extra huurverhoging te voorkomen, wat een belangrijke financiële opluchting kan betekenen.